Polipeptyd amyloidowy wysepek u pacjentów z rakiem trzustki i cukrzycą cd

Próbki od wszystkich pacjentów z rakiem i zdrowych osobników analizowano jednocześnie, razem z próbkami, w których określono odzyskiwanie. Kawałki guza i trzustki waży się, a następnie zamraża, a następnie umieszcza we wrzącym 0,5 M kwasie octowym (10 ml na gram, mokra masa) na 10 minut. Ekstrakty kwasowe odwirowano i testowano w dwóch powtórzeniach w każdym z trzech rozcieńczeń w jednym teście. Procent odzysku, obliczony po dodaniu 10 pmoli IAPP na mililitr do porcji ekstraktów trzustki z ośmiu dawców narządów, wynosił od 88 do 103 procent.
Stężenia peptydu C w peptydzie oznaczono jak opisano wcześniej14.
Ocena immunohistochemiczna
Barwienie zarówno IAPP, jak i insuliny przeprowadzono we wszystkich próbkach tkankowych, z króliczą surowicą odpornościową AA116 wzbudzoną przeciwko ludzkiemu IAPP i surowicą odpornościową świnki morskiej Ma37 wzbudzoną przeciwko świńskiej insulinie15 i ze sprzężoną z peroksydazą awidyną, biotynylowanymi świniami przeciwgrubnymi immunoglobulinami, świńskimi immunoglobulinami przeciwwstrząsowymi i peroksydazą chrzanową kompleks antysensotlenowy (Dakopatts, Kopenhaga, Dania). Immunoreaktywność IAPP oznaczono metodą awidyna-biotyna i immunoreaktywność insuliny metodą peroksydazy-antyperoksydazy16. W każdym przypadku, odparafinowane skrawki inkubowano przez noc w temperaturze pokojowej z pierwotną surowicą odpornościową, rozcieńczono 1: 200 do 1: 1600, a następnie odpowiednio biotynylowane przeciwciało lub kompleks surowicy odpornościowo-peroksydazy. W przypadku barwienia IAPP, skrawki opracowano za pomocą diaminobenzydyny. Procedury kontrolne obejmowały zastosowanie normalnej surowicy nieimmunologicznej i absorpcję przeciwciała antygenem.
Hybrydyzacja In Situ
Hybrydyzację in situ mRNA IAPP do znakowanego digoksyną rybo- psuku zawierającego region kodujący pełnej długości IAPP przeprowadzono na odcinkach skarafi- nowanych we wszystkich próbkach tkanek, jak opisano wcześniej15. Hybrydyzację wizualizowano metodą immunohistochemiczną15. Procedury kontrolne przeprowadzono za pomocą sondy sensownej IAPP we wszystkich tkankach.
Analiza statystyczna
Wyniki pomiarów IAPP w osoczu i tkankach w badanych grupach porównano za pomocą testowego testu rang Wilcoxona. Wartości uzyskane przed pankreatektomią porównano z wartościami uzyskanymi po operacji za pomocą analizy parami (test Wilcoxona). Wszystkie zastosowane testy statystyczne były dwustronne. Wyniki wyrażono jako średnie . SD, o ile nie wskazano inaczej.
Wyniki
Tabela 2. Tabela 2. Charakterystyka pacjentów z rakiem trzustki, zgodnie z ich statusem dla tolerancji glukozy i cukrzycy. 18 z 30 pacjentów z rakiem trzustki (60 procent) miało cukrzycę, a 3 inne (10 procent) miało nieprawidłową tolerancję glukozy. Pacjenci z rakiem trzustki zostali podzieleni na cztery grupy: osoby z prawidłową tolerancją glukozy, osoby z upośledzoną tolerancją glukozy, osoby z cukrzycą bez insuliny oraz cukrzycą wymagającą insulinoterapii (Tabela 2). Spośród siedmiu pacjentów z nowotworami do resekcji, sześciu miało cukrzycę przed operacją (cztery wymagane insuliny). Pooperacyjnie u tych sześciu pacjentów poprawiła się tolerancja glukozy: dwóch pacjentów miało prawidłową tolerancję glukozy, dwie już nie wymagały insuliny, a dwie wymagały mniej niż połowy ilości insuliny potrzebnej przed zabiegiem
[przypisy: allegro askas77, virkon, pakuten allegro ]